Netlausar!

Vid viljum byrja a ad afsaka bloggleysid...vid erum enn ad bida eftir ad fa nettengingu i herbergin okkar og hofum thvi ekki bloggad eins og vindurinn likt og vid aetludum okkur i byrjun. Thad stendur tho til bota thar sem thad styttist odum i nettenginguna.

Af okkur er annars allt gott ad fretta. Rumt vikufri var ad byrja i skolanum, "Golden Week", eftir strembna 2 vikna torn....haha! Planid er ad skella ser med nokkrum bekkjarfelogum a postulinshatid a morgun..ju thid lasud rett og thad sem meira er..vid erum MJOG spenntar!!

A sunnudaginn aetlum vid svo a arlega hatid her i Fukuoka med bekkjarfelogunum (bekkjarandinn thvilikur!!).

Annars styttist i gestina okkar og spenningurinn ordinn mikill.

Vid viljum ad lokum oska keisaranum til hamingju med afmaelid og thakka fyrir friid i dag.

Vid kvedjum i bili og lofum myndum og almennilegu bloggi (jafnvel med islenskum stofum! Ullala!) bradlega.

Dontaku hatidin naestu helgi

Skritnar stadreyndir

Okkur langar ad byrja a thvi ad thakka ykkur fyrir ad vera dugleg ad skilja eftir athugasemdir. Thad er skemmtilegt. Takk takk.

Vissud thid ad:

Japanir eru hrifnir af graenu tei. Thad er haegt ad fa ALLT matarkyns med graenu tei. Madur leitar bara ad graenum pakkningum og voila: Graent te. Meira ad segja ein tegund af frappuchino a Starbucks er tileinkud graenu tei.

Japanir eru einstaklega tillitssamir. Svo tillitssamir ad their setja upp grimu (svona fuglaflensugrimu) ef their eru kvefadir, til ad smita ekki annad folk sem verdur a vegi theirra. Grimur eru einnig notadar ef vidkomandi er med grasofnaemi.

Margir Japanir eiga hunda. Mjog margir. Og pulsuhundar eru serstaklega vinsaelir. Their eru alls stadar. Mjog saetir.

Margir Japanir eiga hunda og hundakerrur. Svo fara their ut ad labba med litlu "bornin" sin i kerru. Gonguturinn er sumse ekki farinn i theim tilgangi ad hreyfa hundinn heldur thvert a moti til ad leyfa hundinum ad "tjilla" en fa ferskt loft i leidinni.

Japanskar konur eru afar glaesilegar. Alltaf. Meira ad segja a sunnudogum i supermarkadnum. Mikill meirihluti (vid giskum a 90%) gengur alltaf i hahaeludum skom, med mjog vel lagad har og fordun sem gengi a arshatid Orator. En allt mjog fallegt og pent. Vid aettum kannski ad taka thaer okkur til fyrirmyndar, thannig ad okkur haetti ad lida eins og lufsum her i Japan.

Fyrir utan ad vera tillitssamir eru Japanir lika mjog hjalpsamir. Eins og vid hofum adur komid inn a tha lata their takmarkada enskukunnattu ekki a sig fa. Saga: Thegar vid vorum i supermarkadnum a degi tvo ad rembast vid ad segja kerti og eldur a taknmali kom mjog falleg og god japonsk dama (Asako) okkur til hjalpar. Hun baudst til ad thyda fyrir okkur. Sem tokst heldur betur vel en kertin voru ekki til i budinni (damn it). Asako var tho ekki a theim buxunum ad skilja okkur, aumingja utlendingana, eftir og beid a medan vid borgudum. Svo for hun med okkur i adra bud, thar sem vid gatum keypt kertin okkar godu og kertastjaka i thokkabot. I lokin let hun okkur hafa simanumerid sitt, ef vid thyrftum einhvern tima a hjalp ad halda. Svo skildu leidir. En thegar vid vorum ad labba ut og nybunar ad uppgotva ad vid hefdum att ad spyrja Asako um netkaffi maettum vid henni aftur og hun vildi endilega skutla okkur a netkaffid. Sem hun og gerdi. Bonus pater familias? Oja.

Annars er allt gott ad fretta af okkur stollum. Helgin var frabaer. Vid nyttum laugardag og sunnudag a strondinni (sem er i thriggja minutna fjarlaegd fra heimili okkar). I gaer var okkur bodid i skiptinemaafmaelisparty. Thad var mjog skemmtilegt og thad laetin i okkur heyrdust vist langar leidir. Gaman gaman.

Hluti af hopnum

Afmaelisbornin, Yu Jin og Yu Wang

Stuuuud

Thangad til naest...

Rússnesk rúlletta og Fukuoka

Síðast þegar við létum almennilega heyra í okkur vorum við enn í Tokyo og á leið austur fyrir fjall...uuu...nei. Við vorum að fara út að borða ásamt fríðu föruneyti síðasta kvöldið okkar í stórborginni. Maturinn og félagsskapurinn var afbragðsgóður, Bolli stóð sig eins og hetja, pantaði fyrir okkur frábæra rétti en þar á meðal var hin svokallaða rússneska rúlletta. Nafngiftina má rekja til þess að undir tveimur sushibitunum er rosalega mikið af wasabi (græna sterka dótið). Rosalega mikið er meira að segja frekar vægt til orða tekið, Jana þekkir það af eigin raun því hún var svo "heppin", ásamt Völu, að fá annan þessara bita. Namm.

Salary man og Jana

Vala wasabi

...

Nú erum við búnar að vera í Fukuoka, borginni okkar, í fimm daga og líst vel á. Fólkið hérna er allt boðið og búið að hjálpa þrátt fyrir afar takmarkaða enskukunnáttu. Við erum því orðnar frekar góðar í "táknmáli" og verðum orðnar snillingar í actionary þegar við komum heim.

Rétt er að nefna að herbergin okkar eru vægast sagt lítil. Þau eru eiginlega pínulítil. Frímerki er það fyrsta sem okkur datt í hug þegar við sáum þau. Þegar við opnuðum hurðina gátum við ekki annað en hlegið að stærð þeirra, þrátt fyrir ítrekaðar aðvaranir. En okkur hefur tekist að gera híbýlin mjög notaleg og við höldum að Ylfa og Tommi komist fyrir. Við troðum þeim allavega inn.

Við erum búnar að fjárfesta í hjólum. Þau eru hin glæsilegustu og við erum ótrúlega flottar þrátt fyrir auma sitjanda. Við hjóluðum í tvær og hálfa klukkustund í gær, beat that!

Þessa vikuna er svokölluð shopping week í skólanum. Þá getum við mætt í alla tíma og valið svo í framhaldi. Við erum komnar með ansi áhugaverða kúrsa og ekki skemmir fyrir að eiga frí á föstudögum og mánudögum.

Á morgun ætlum við í Tenjin, miðbæ Fukuoka, með öðlingnum og allsherjarreddara, Gunnari Erni. Um helgina er stefnan sett á ströndina, ís, hjólatúr og Íslendingahitting. Hljómar ekkert svo illa.

Lifið í lukku en ekki í krukku.

Home sweet home

Bara ad lata vita af okkur. Erum komnar a afangastad, Fukuoka. Erum ekki komnar med netid thannig ad almennileg faersla kemur sidar. Tha segjum vid ykkur m.a. fra tutorunum okkar, stadnum, risa storu herbergjunum okkar (uuu..), nyju japonsku vinkonu okkar og bassaleikaranum ur Metallica.

Og audvitad latum vid myndir fylgja med enda einstaklega fotogeniskar.

Slipknot grúppíur

Jæja, nú er Tokyo hluti ferðarinnar að klárast og við ætlum að enda ferðina á því að fara út að borða með nokkrum Íslendingum og svo endum við auðvitað með stæl: Karaokee stæl!

Vorum afar menningarlegar í dag og skoðuðum okkur um á Mori Art Museum. Fórum svo upp á 52. hæð í Mori Tower þar sem er útsýnispallur.

Erum annars búnar að hafa það mjög gott hér í Tokyo, borgin frábær, veðrið yndislegt og allir svo boðnir og búnir að aðstoða okkur.

Í lokin verðum við að segja ykkur frá lestarferðinni heim í íbúðina. Lestarferðirnar okkar hafa nú aldrei verið frásögu færandi en í dag bilaði lestin. Meðan við biðum inni í lestinni kom að okkur bandarískur rokkari með sítt hár, húðflúraður í ræmur og mega kúl á því. Hann spurði okkur hvað væri í gangi o.s.frv. Hann lét okkur vita af annarri lest sem við gætum tekið í staðinn. Við þökkuðum honum fyrir upplýsingarnar og ákváðum að hinkra aðeins lengur. Þegar honum brast þolinmæðin gekk hann út úr lestinni, sneri sér við og sagði: ,,In case you were wondering, I'm the guitar player for Slipknot". Síðan sneri hann sér við og labbaði í burtu. Við gátum nú ekki annað en fylgt gítarleikaranum í hina lestina enda alltaf verið einlægir aðdáendur Slipknot (uuu..). Meðan við biðum öll eftir lestinni fór hann að segja okkur frá því að hann nokkrum klukkutímum áður verið í þætti fyrir MTV hér í Tokyo o.s.frv. o.s.frv. Í lokin bauð hann okkur upp á bjór áður en hann færi að gefa aðdáendum eiginhandaráritanir. Við gjörsamlega starstrucked þáðum boðið og......nei djók. Við afþökkuðum pent, fengum þó auðvitað mynd af okkur með honum og héldum heim á leið.

Leyfum myndunum að tala!

BIG IN TOKYO

K O N N I C H I W A

Við erum sprækur sem lækur í Tokyo. Við lentum í gærmorgun eftir laaaangt ferðalag.

En þar sem við vorum svo rosalega góðir farþegar í fluginu frá London til Tokyo vorum við uppgrade-aðar í fínni sæti. Sko okkur! Ekki slæmt að vera alltaf svona kurteisar og sætar..aðallega samt sætar. En nóg um það.















Lentum í sól og blíðu. Sigurrós og Steinn, gestgjafarnir okkar, voru svo almennileg að fara með okkur um alla Tokyo...eða næstum því alla. Enduðum svo daginn, afar þreyttar, á ramen núðlum og fórum svo beint í háttinn.

Kirsuberjatré í blóma (japanese cherry blossom)

Eftir 15 klst svefn vöknuðum við úthvíldar (ekki furða!) og héldum í Asakusa hverfið þar sem maður fær smjörþef af því hvernig Japan var í gamla gamla daga.

Hvaða sætu stelpur eru þetta?

Hvar er Svanhvít (Kirie)?

Hof

"If anything bad, it go away"

Geishur?

Í framhaldi af því fórum við í Harajuku hverfið, versluðum smá og enduðum svo á veitingastað þar sem við (Sigurrós) elduðum matinn sjálfar ásamt nokkrum Íslendingum. Namm!

Nice (Nice-u (borið fram "næsu" hér í Japanana))

Ýmsar uppgötvanir: Japanir eru afar kurteisir og glaðlegir, konurnar hugsa mjög um útlitið, eru flott klæddar, vel farðaðar og eru eiginlega allar á 12 cm hælum, það er ókurteisi að fara á skóm alveg inn í mátunarklefa og hér er allt morandi í salary men.

Janhvít

Kóngsins Kaupmannahöfn

Ætti það ekki frekar að vera drottningarinnar Kaupmannahöfn?

Ég er komin til Köben. Sólin skín. Fuglarnir syngja. Yndislegt.

Nú bíð ég spennt eftir Svanhvíti, hún er væntanleg á sunnudaginn. Á mánudaginn tekur svo við 15 klukkustunda ferðalag. Næst á dagskrá er TOKYO. Maður hatar það ekki. 

Nú ætla ég að draga gestgjafann minn fram úr rúminu og drífa hana út í góða veðrið með mér. Alltaf gaman að fá gesti, er það ekki?

Jana